Wróbel Mirosława - dawne zwyczaje

(124kB) Wróbel Mirosława  - dawne zwyczaje
Wróbel Mirosława  - dawne zwyczaje Wróbel Mirosława  - dawne zwyczaje Wróbel Mirosława  - dawne zwyczaje Wróbel Mirosława  - dawne zwyczaje Wróbel Mirosława  - dawne zwyczaje Wróbel Mirosława  - dawne zwyczaje

Uczestniczy w pokazach "Jak to dawniej bywało"

Mirosława Wróbel z Nowej Wsi Ełckiej, członkini zespołu śpiewaczego Zielona Dąbrowa, aktorka teatru obrzędowego oraz uczestniczka pokazów i rekonstrukcji pod nazwą: „Jak to dawniej bywało”

Urodziła się w Ełku, a wychowała i mieszka do dziś w Nowej Wsi Ełckiej. Jest najmłodszą członkinią zespołu Zielona Dąbrowa i teatru obrzędowego.

Pani Mirosława jest typową przedstawicielką, jak sama określiła, „zlepka kulturowego” na Mazurach. Po wojnie przyjechali tu jej dziadkowie, rodzice byli małymi dziećmi. Podobnie było w rodzinie jej męża. Dzieci państwa Wróblów są więc już czwartym pokoleniem osiadłym na powojennych Mazurach.

Pani Mirosława pamięta zwyczaje tradycyjne z lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych z Nowej Wsi Ełckiej - już wymieszane, bo ludzie pochodzili z różnych stron. W teatrze obrzędowym według scenariuszy Z. Wróbel aktorzy mówią gwarą spod Knyszyna. Pani Mirosława gra takie role, gdzie nie trzeba dużo mówić, gdyż nie zna gwary z domu.

Od dziecka uczestniczyła w zajęciach w miejscowym domu kultury. Teraz wspomina - ”to były moje początki: teatr lalkowy, potem kapela Łosiewiczów, później zespół młodzieżowy.

Całe życie w Domu Kultury się toczyło. Ludzie i teraz są zainteresowani, tylko nie ma pomieszczenia.”

Od drugiej połowy lat siedemdziesiątych do lat dziewięćdziesiątych nastąpiła przerwa w działalności artystycznej. Małe dzieci i praca zawodowa nie pozwalały na te zajęcia. Kiedy dzieci podrosły zaczęła uczestniczyć w działaniach teatru obrzędowego i grupie śpiewaczej.

W działaniach grupy pokazów, warsztatów i działań parateatralnych „Jak to dawniej bywało” pani Mirosława uczestniczy w miarę możliwości, ponieważ pracuje zawodowo. Bierze udział tylko w tych działaniach, które nie kolidują z godzinami pracy. I tak na przykład w roku 2014 wzięła udział w pokazie i warsztatach organizowanych przez Muzeum Historyczne w Ełku na imprezie plenerowej w Sypitkach. Częstowała tam chlebem ze smalcem i ogórkiem kiszonym dzieci i ich opiekunów przybyłych do Sypitek kolejką wąskotorową. Opowiadała też zainteresowanym jak te potrawy przygotować.

W roku 2013 wystąpiła w Białostockim Muzeum Wsi, w inscenizacji przedstawiającej żęcie zboża sierpami i zakończenie żniw na polu i u pana we dworze. Grała tam rolę młodej kobiety z małym dzieckiem, która na czas pracy powierza dziecko babce, a sama zbiera kłosy za żniwiarkami. Bierze też udział w występach podczas gminnych dożynek. Przeważnie gra wtedy rolę pani dziedziczki, która przyjmuje wracających z pola żeńców i zaprasza na wspólną zabawę.

Powrót do strony - twórcy