Zofia Wróbel z Baran

Zofia Wróbel z Baran
Zofia Wróbel z Baran Zofia Wróbel z Baran Zofia Wróbel z Baran Zofia Wróbel z Baran Zofia Wróbel z Baran Zofia Wróbel z Baran Zofia Wróbel z Baran Zofia Wróbel z Baran Zofia Wróbel z Baran Zofia Wróbel z Baran Zofia Wróbel z Baran Zofia Wróbel z Baran Zofia Wróbel z Baran

Zofia Wróbel z Baran

Zofia Wróbel z Baran koło Ełku - nestorka zespołu ¶piewaczego Zielona D±browa, autorka scenariuszy i aktorka teatru obrzędowego oraz niezast±piona twórcza uczestniczka pokazów i rekonstrukcji pod nazw±: „Jak to dawniej bywało”

Mieszka na Mazurach, pochodzi z Białostocczyzny, spod Knyszyna.

Do Baran koło Ełku przyjechała w 1946 roku z rodzicami i rodzeństwem jako młoda ale już dorosła dziewczyna.

Będ±c dzieckiem często bywała w domu swojej babki, która mieszkała w tej samej wsi, co rodzice. Dla dziewczynki pobyt u Babci wi±zał się ze spotkaniem z rówie¶nikami, ale także z obserwacj± starych zwyczajów, których rodzice nie stosowali.

Zaobserwowane zwyczaje pani Zofia opisała, będ±c już w starszym wieku i mieszkaj±c w Baranach koło Ełku. Zawarła je w pamiętniku pisanym na ogłoszony przez Muzeum Kultury Ludowej w Węgorzewie konkurs p.t. „Losy nasze”, a także w jedenastu scenariuszach teatru obrzędowego Zielona D±browa.

Scenariusze te s± napisane gwar± z okolic Knyszyna. Zawarta w nich jest nie tylko tre¶ć, któr± maj± wypowiedzieć aktorzy, ale też opis klimatu ówczesnej wsi, zwyczajów, wyposażenia wnętrza, stroju. Jest on czasami napisany pomiędzy dialogami, a czasami wynika z dialogów. Dziesięć omówionych w prelekcji scenariuszy wyczerpuje informacje na temat roku obrzędowego na Podlasiu i obrzędów rodzinnych. A oto tytuły tych przedstawień: „Obrzęd wigilijny”, „Dzień ¶w. Szczepana”, „¦więte wieczory”, „Pierwszy dzień Wielkiej Nocy”, „Obrzęd Zielono¶wi±tkowy”, „Tłoka (okazja do zalotów)”, „Dziewosłęby czyli swaty”, „Wianek”, „Wesele podlaskie z Chraboł”, „Ubieranie dziecka przed chrztem”.

W 2013 roku Zespół został zaproszony do Białostockiego Muzeum Wsi, aby zainscenizować żęcie żyta sierpami podczas zorganizowanego przez Muzeum obrzędu dożynek. Scenariusz przedstawienia dożynkowego napisała Zofia Wróbel na podstawie wspomnień ze swojej rodzinnej wsi pod Knyszynem. Mimo podeszłego wieku pani Zofia uczestniczyła również jako aktorka graj±c gospodynię, która organizuje pracę młodszych, przygotowuje posiłek i pilnuje dziecka ¶piewaj±c kołysanki.

Pani Zofia jest również niezast±piona podczas pokazów, warsztatów i scenek parateatralnych pod nazw± „Jak to dawniej bywało” organizowanych w Szkole Podstawowej w Nowej Wsi Ełckiej w izbie regionalnej „W chacie naszej Babuni”. Gra tu rolę Babci, która pamięta dawne czasy i opowiada o nich dzieciom. Mówi gwar±, ubrana jest, tak jak za jej młodo¶ci ubierały się babcie. Jest autentyczna.

Powrót do strony - twórcy

Zofia Wróbel z Baran koło Ełku, nestorka zespołu ¶piewaczego Zielona D±browa, autorka scenariuszy i aktorka teatru obrzędowego oraz niezast±piona twórcza uczestniczka pokazów i rekonstrukcji pod nazw±: "Jak to dawniej bywało"

Dzieciństwo i młodo¶ć spędziła we wsi Chraboły koło Knyszyna na Podlasiu. Do Baran koło Ełku pani Zofia przeprowadziła się wraz z rodzicami i rodzeństwem jako młoda, ale już dorosła dziewczyna w roku 1946.

Dziesięć scenariuszy autorstwa pani Zofii Wróbel wyczerpuje informacje na temat roku obrzędowego na Podlasiu i obrzędów rodzinnych. A oto tytuły tych przedstawień: „Obrzęd wigilijny”, "Dzień ¶w. Szczepana", "¦więte wieczory", "Pierwszy dzień Wielkiej Nocy", "Obrzęd Zielono¶wi±tkowy", "Tłoka (okazja do zalotów)", "Dziewosłęby czyli swaty","„Wianek", "Wesele podlaskie z Chraboł", "Ubieranie dziecka przed chrztem".

Oprócz ¶piewu, gry aktorskiej, autorstwa scenariuszy, uczestnictwa w pokazach i rekonstrukcjach dawnego życia pani Zofia jest niezast±piona w przygotowaniu rekwizytów, takich jak: korowaj weselny, drożdżowe ciasto wielkanocne, zwane "pierogiem", jajka farbowane w "cebulaku", ozdoby choinkowe, "zasypka" z próchna dla niemowl±t.

Pani Zofia Wróbel z Baran koło Ełku, zdobywczyni tytułu "Kobiety Niezwykłej" przyczyniła się do ochrony dziedzictwa niematerialnego w naszym regionie.

Powrót do strony - twórcy